مقالات و تحلیل‌های بازار

پژوهش‌های فنی

22 نوامبر 2026 · 9 دقیقه مطالعه

قیر محلول کات‌بک MC-30 در برابر MC-70: انتخاب پریم‌کوت، زمان گیرش و نفوذ در زیراساس جاده

میز بازرگانی و پژوهش Beroil

زیراساس سنگی کوبیده‌شده جاده آماده برای پاشش آستر قیر محلول MC-30 و MC-70

جداشدگی زودرس بین لایه اساس سنگدانه و آسفالت گرم رویه به ندرت ناشی از ضعف قیر اصلی است، بلکه از پریم‌کوت نامناسبی سرچشمه می‌گیرد که نمی‌تواند در غبار نفوذ کند. قیرهای محلول با سرعت گیرش متوسط (MC-30 و MC-70) قیر پالایشگاهی را در نفت سفید تنظیم‌شده حل می‌کنند تا پیش از تبخیر حلال به عمق منافذ بستر سرد نفوذ کند.

1. عملکرد قیر محلول متوسط‌گیر (MC) در برابر گریدهای تندگیر (RC) و کندگیر (SC)

قیرهای جامدی مانند قیر نفوذی 60/70 یا ویسکوزیته VG30 با برخورد به مصالح سنگی سرد فوراً به شکل پوسته سفت شده و 5–10 میلی‌متر به درون خلل و فرج نفوذ نمی‌کنند؛ افزودن حلال نفتی ویسکوزیته را پایین می‌آورد تا قیرپاش در دمای 50–95°C آن را یکنواخت بپاشد.

بر اساس ASTM D2026، D2027 و D2028، خانواده RC از حلال بنزین/نفتا، خانواده MC از نفت سفید (مخصوص پریم‌کوت زیراساس) و خانواده SC از گازوئیل سنگین استفاده می‌کنند.

اعداد 30 و 70 نشانگر حداقل ویسکوزیته سینماتیک بر حسب سانتی‌استوکس در 60°C (ASTM D2170) هستند: قیر MC-30 حدوداً نصف MC-70 غلظت دارد و حلال نفت سفید آن بیشتر است (~42–48% در برابر ~32–38% در MC-70)؛ هر دو در کاتالوگ تأمین قیر ما عرضه می‌شوند.

2. مقایسه فنی MC-30 در برابر MC-70: ویسکوزیته، درصد حلال و تخلخل زیراساس

طبق ASTM D2027، گرید MC-30 دارای ویسکوزیته 30–60 cSt در 60°C، نقطه اشتعال >= 38°C TOC، آب <= 0.2% و باقی‌مانده تقطیر >= 50% در 360°C (نفوذ 120–250 dmm) بوده و استاندارد طلایی برای لایه‌های اساس متراکم و کوبیده‌شده است.

گرید MC-70 با ویسکوزیته 70–140 cSt و باقی‌مانده >= 55% فیلم ضخیم‌تری ساخته و برای مصالح دانه‌بندی بازتر، خاک‌های تثبیت‌شده یا شانه‌های شنی مناسب است.

انتخاب اشتباه فوراً مشکل ایجاد می‌کند: پاشش MC-70 روی سنگ‌آهک متراکم باعث ایجاد گودال‌های لغزنده می‌شود و پاشش کم MC-30 روی سنگدانه باز پیوند ضعیفی برجا می‌گذارد.

3. دمای پاشش، کالیبراسیون نازل و پنجره زمانی عمل‌آوری

دمای مخزن قیرپاش باید دقیقاً کنترل شود: 50–70°C برای MC-30 (حداکثر 75°C) و 60–85°C برای MC-70 (حداکثر ~90°C) تا خطر اشتعال بخارات نفت سفید رخ ندهد.

نرخ پاشش متعارف 0.6 تا 1.2 لیتر بر مترمربع است (ASTM D2995) و مسیر باید 24 تا 72 ساعت بسته بماند تا پیش از پخش آسفالت گرم حلال کاملاً تبخیر شود و حباب یا لغزش ایجاد نگردد.

روی بسترهای گردوغباردار، مه‌پاشی سبک آب بدون ایجاد گودال کشش سطحی غبار را شکسته و جذب را یکنواخت می‌کند.

4. قیر محلول در برابر امولسیون قیری (CSS-1 / CMS-2) در پروژه‌های صادراتی

برخلاف امولسیون‌های آبی که در حمل دریایی طولانی یخ می‌زنند یا دوفازی می‌شوند، قیرهای MC-30 و MC-70 در بشکه‌های پلمپ پایداری طولانی‌مدت دارند و به سطوح آهکی غبارآلود بهتر نفوذ می‌کنند.

در پروژه‌های نیازمند پوشش‌های عایق‌کاری حرارتی، پرایمرهای حلالی را با راهنمای فنی قیر اکسیده 115/15 و 90/15 مقایسه نمایید.

5. حمل دریایی IMDG کلاس 3، بشکه‌های سربسته و پروتکل بازرسی SGS

به دلیل وجود نفت سفید (نقطه اشتعال ~38–50°C TOC)، گریدهای MC-30 و MC-70 مشمول کد UN 1999 و مقررات مایعات اشتعال‌پذیر IMDG کلاس 3 هستند و همان‌طور که در مقایسه بسته‌بندی صادراتی قیر توضیح دادیم هرگز نباید در جامبوبگ ریخته شوند؛ بلکه در بشکه‌های نو سربسته (Tight-head) 180–200 کیلویی همراه با IMO DGD و MSDS حمل می‌شوند.

در بندر بارگیری گواهی SGS شامل ویسکوزیته ASTM D2170، منحنی تقطیر ASTM D402، نقطه اشتعال ASTM D3143 و آب <= 0.2% را الزامی کنید — گریدهای کات‌بک و راهسازی، کاتالوگ کامل محصولات یا درگاه استعلام صادراتی را ببینید.

ماتریس مهندسی و لجستیکی: MC-30 در برابر MC-70

01.

ویسکوزیته سینماتیک در 60°C (ASTM D2170)

گرید MC-30 (30–60 cSt) برای زیراساس متراکم؛ MC-70 (70–140 cSt) برای سطوح متخلخل‌تر.

02.

باقی‌مانده تقطیر در 360°C (ASTM D402)

MC-30 حداقل 50% و MC-70 حداقل 55% قیر خالص باقی می‌گذارد.

03.

دمای ایمن پاشش با قیرپاش

50–70°C برای MC-30 و 60–85°C برای MC-70 بدون شعله مستقیم.

04.

عمل‌آوری 24–72 ساعته پیش از آسفالت‌ریزی

تبخیر کامل نفت سفید مانع تاول‌زدگی و لغزش لایه آسفالت می‌شود.

05.

بشکه سربسته UN و حمل IMDG کلاس 3

ارسال انحصاری در بشکه پلمپ استاندارد UN همراه با IMO DGD و گواهی تقطیر SGS.

مشخصات کات‌بک و لینک‌های تأمین

دسترسی به منابع فنی و کانال مستقیم خرید آستر قیر راهسازی:

پرسش‌های متداول

تفاوت اصلی بین قیر محلول MC-30 و MC-70 چیست؟

گرید MC-30 رقیق‌تر است (30–60 cSt در 60°C) و نفت سفید بیشتری (~42–48%) برای نفوذ در زیراساس سنگی متراکم دارد، در حالی که MC-70 (70–140 cSt) برای سطوح متخلخل‌تر مناسب است.

پیش از پخش آسفالت گرم، MC-30 یا MC-70 چند ساعت باید خشک شود؟

بسته به دما، باد و تراکم مصالح، معمولاً 24 تا 72 ساعت تا تبخیر کامل حلال نفت سفید.

چرا در صادرات به مناطق دور MC-30 و MC-70 بر امولسیون ارجحیت دارند؟

در بشکه‌های پلمپ طی حمل دریایی یخ نمی‌زنند یا دوفازی نمی‌شوند و در بسترهای آهکی غبارآلود بهتر نفوذ می‌کنند.

دمای ایمن برای پاشش MC-30 و MC-70 چقدر است؟

برای MC-30 بین 50–70°C و برای MC-70 بین 60–85°C؛ هرگز با شعله مستقیم یا بالای ~90°C گرم نکنید.

قیر MC-30 / MC-70 برای صادرات دریایی چگونه بسته‌بندی می‌شود؟

به عنوان مایع اشتعال‌پذیر IMDG کلاس 3 (UN 1999) منحصراً در بشکه‌های فولادی سربسته استاندارد UN بسته‌بندی می‌شود و هرگز در جامبوبگ قرار نمی‌گیرد.

مقالات اخیر

جدیدترین تحلیل‌ها و راهنماهای تخصصی ما درباره تجارت پتروشیمی، مواد شیمیایی صنعتی، استانداردها و لجستیک تأمین جهانی را مطالعه کنید.

قیر محلول MC-30 در برابر MC-70: مشخصات پریم‌کوت و صادرات | Beroil Energy